Stel je voor dat je op het perron staat te schreeuwen dat de trein niet komt, maar de mensen lopen met koptelefoon op langs je heen, tikken op hun scherm en gaan er dan rustig bij zitten.

Zo voelt de markt aan de afgelopen week. De 30-jaars Amerikaanse rente tikte maandag 5,31% aan, het hoogste niveau sinds juni 2007. De 10-jaars staat rond 4,72%, terwijl de 2-jaars rond 4,18% blijft hangen. Het lange stuk loopt dus harder op dan het korte stuk en de curve wordt als maar steiler. Dat is veelzeggend, want dit gaat niet meer over de volgende Fed-vergadering, dit gaat veel verder en vooral over de langlopende schulden. Het gaat om het overaanbod en over vertrouwen op de lange termijn.

En toch: de beurs haalt zijn schouders er voor op, en dat al maanden. De vraag is niet of dat vreemd is, want dat is het. De vraag is hoelang het houdbaar blijft en waar precies het punt ligt waarop de aandelenmarkt wel zijn koptelefoon afzet.

Waarom die lange rente dan wel omhoog gaat

Er spelen 3 dingen tegelijk, en juist die combinatie maakt het hardnekkig.

1e: het aanbod. De Amerikaanse overheid leent op zo'n grote schaal en dat begint de markt begint goed te voelen. Vorige week ging er nog voor $25 miljard aan 30-jarige leningen naar de markt, tegen 5,216%. Dat is de hoogste veilingrente op dat normaal gezien vrij stabiele staatspapier sinds 2001. Als de verkoper elke maand met een grotere partij komt, moet de prijs omlaag en de rente omhoog. Zo simpel als maar kan is het uiteindelijk.

2e: de inflatie kleeft. 3,4% is slechts iets afgekoeld, maar het is geen 2%. Wie zijn geld 30 jaar wegzet wil compensatie voor het risico dat die laatste 1,4% er nooit meer af gaat. De reele rente, dus de rente na aftrek van verwachte inflatie, staat inmiddels op het hoogste niveau in jaren.

3e: de kopers haken af. Uit de cijfers van maandag bleek dat het Verenigd Koninkrijk, China en Japan hun Amerikaanse staatsleningen in juni juist zijn begonnen met af te bouwden. En daat zijn meteen de 3 grootste buitenlandse houders van het totale Amerikaanse staatspapier. Dat hoeft geen drama te zijn, maar het is wel verkeer in de verkeerde richting op een moment dat er meer papier moet worden geplaatst dan ooit.

Het hele plaatje in 1 oogopslag

Zoom je uit naar 2007, dan zie je pas goed hoe ver we van het gratis-geld-tijdperk vandaan zijn geraakt. En rechtsboven staat het detail waar het vandaag om draait: waar het risico volgens de markt zelf zit.

Kijk vooral naar de risicometer, die geeft per markt aan hoe risicovol beleggers zich gedragen ten opzichte van de eigen handelsgeschiedenis. Goud staat op 79% en olie op 62%, allebei fors risico-aan. De 10-jaars Treasury zit op 54%, de dollar op 52%. Maar de S&P 500 blijft steken op 22% en de Nasdaq 100 zelfs op een zeer lage 16%.

Lees dat nog even opnieuw. Goud en olie, de klassieke inflatie- en onrustbarometers, staan te knipperen maar de aandelen zijn gestaag aan het uitdoven. Dat is exact hetzelfde beeld als bij de rente, de ene hoek van de markt hoort het geschreeuw op het perron, de andere hoek niet. Zulke tegenstellingen houden zelden lang stand. Ze lossen op, en meestal niet in het voordeel van de partij die het langst heeft weggekeken.

En dan het blok onderaan met de drukst bezette posities. Long chip-aandelen staat op 53%, veruit de meest bezette handel van het moment, met de Magnificent 7 op 11% erachteraan. Short Treasuries staat op 6%. Dat betekent dat een deel van de professionals wel degelijk op verder oplopende rentes speelt, terwijl vrijwel iedereen tegelijk long zit in precies het segment dat het gevoeligst is voor een hogere disconteringsvoet. Die 2 posities in 1 portefeuille is een gewaagde combinatie.

Onthoud daarbij dat drukbezette handel kan snel omslaan. Niet omdat het idee verkeerd is, maar omdat iedereen door dezelfde deur naar buiten moet zodra het draait.

En de beurs? Die staat gewoon bovenin

De S&P 500 sloot vorige week nog op een record van 7799 en staat dit jaar zo'n 14% hoger. Geen paniek, geen uitverkoop, hooguit een positieve pas op de plaats. De markt heeft in 2026 al zoveel weggewuifd, van inflatiezorgen tot geopolitiek, dat een oplopende rente er blijkbaar ook nog wel bij kan.

Daar zit trouwens wel een logica achter. De winsten zijn sterk geweest dit seizoen, en sterke winstgroei is precies de buffer die je nodig hebt tegen een hogere disconteringsvoet. Historisch gezien gingen stijgende rentes bovendien vaker samen met een goed presterende beurs dan met een slechte, simpelweg omdat rente meestal pas stijgt als de economie goed draait.

Alleen draait de economie nu juist niet zo hard. Dat is het ongemakkelijke verschil met de vorige keren.

Waar het al wel schuurt

Onder de motorkap gebeurt er meer dan wat de indexstand laat zien. De aandelenrisicopremie, dus wat je extra verdient met aandelen boven een veilige staatslening, is flink ingekrompen ten opzichte van het 20-jaars gemiddelde. Hoe hoger de rente, hoe minder je betaald krijgt voor het risico dat je neemt. Op een gegeven moment wordt 5% zonder koersrisico gewoon een serieus alternatief voor 5% mogelijke winst met een hoop maagzuur.

Bij de vorige renteschok, dit voorjaar, waren het opvallend genoeg de defensieve en dividendgevoelige hoeken die het hardst geraakt werden. Nutsbedrijven, basismaterialen, consumentengoederen en zorg. Techniek en energie hielden zich juist goed. Als de rente nu doorstijgt terwijl de chip-trade al zo vol zit, kan dat patroon zomaar anders uitpakken en drukt hogere financieringskosten juist op de groeikant.

Het niveau waar het gaat schuren

Hier wordt het nu toch zeer interessant want in mei noemden strategen keurig hun drempels. Steve Sosnick van Interactive Brokers sprak toen van geel alarm en wees op 5,5% op de 30-jaars als het punt waar de stress echt begint. Ian Lyngen van BMO noemde 5,25% als niveau waarop aandelenwaarderingen duurzamer zouden inleveren.

Dat 2e niveau is inmiddels gepasseerd. En de beurs staat nog altijd op recordhoogte. Dat is precies het ongemakkelijke aan drempels: ze werken tot ze niet meer werken, en daarna werken ze ineens allemaal tegelijk. Capital Economics blijft er nuchter onder en stelt dat de rente nog flink verder moet stijgen voordat het een serieuze rem op aandelen wordt. De bedrijfswinsten vangen voorlopig nog heel veel op.

Blijft over: die 5,5% op de 30-jaars. Dat is het getal om in je hoofd te houden. Niet omdat er om 5,49% niets gebeurt en om 5,51% de wereld vergaat, maar omdat juist dat het niveau is waar genoeg professionele partijen naar kijken om er zelf een gebeurtenis van te maken.

Wat er deze week nog aankomt

2 dingen kunnen de boel bewegen. Ten 1e de notulen van de laatste Fed-vergadering, die later deze week komen. Als daaruit blijkt dat de rest van het comite steviger in de leer zit dan voorzitter Warsh na afloop liet doorschemeren, kan dat de obligatiemarkt juist geruststellen. Ten 2e Jackson Hole, waar Warsh moet spreken. Dat wordt de echte test.

Ondertussen is de kans op een renteverhoging in september teruggezakt naar ongeveer 35%, terwijl de markt voor het hele jaar nog wel degelijk rekening houdt met een stap omhoog. Dat is een merkwaardige spagaat: minder verwachte verkrapping op korte termijn, hogere rente op lange termijn. Precies het patroon dat je krijgt als beleggers niet bang zijn voor de Fed, maar wel voor de begroting.

Kort samengevat

De obligatiemarkt prijst iets in wat de aandelenmarkt nog niet wil zien: dat hoge financieringskosten geen tijdelijke fase zijn maar het decor voor de komende jaren. Goud en olie zien het al, aandelen nog niet. Zolang de winsten meegroeien is dat op te vangen. Zodra dat hapert, wordt de rekening in 1 keer gepresenteerd.

Voorlopig blijft die koptelefoon dus op. Prima, zolang je zelf maar af en toe een oorschelp optilt om te horen wat er op dat perron geroepen wordt.

De Dow Jones sloot maandag 0,51% lager op 53.460 punten, een verlies van 273 punten. De S&P 500 gaf 0,52% prijs en eindigde op 7.745 punten, nog altijd dicht bij de recordstand van vorige week donderdag. De Nasdaq Composite verloor 0,32% tot 26.645 punten en de Russell 2000 gaf 0,35% terug tot 3.057,5 punten.

Dinsdagochtend zetten de Aziatische beurzen de zwakte door, de Nikkei 225 zakte 2,45% naar 67.521 punten, de Hang Seng verloor 0,03% naar 25.445 punten en de Shanghai Composite won 0,15% met een slot op 3.989 punten, door sterke kwartaalcijfers uit de regio. De Zuid Koreaanse Kospi moest 1,6% inleveren tot 6.870 punten.

De rente op 30 jaar Amerikaanse staatsobligaties klom maandag naar 5,29%, het hoogste niveau sinds 2007 en nog maar een klein stuk verwijderd van de piek van 5,44% uit de kredietcrisis. Vorige week haalde de Amerikaanse schatkist bij een veiling van $25 miljard aan nieuwe 30 jaar obligaties al de hoogste rente sinds 2001 op, en ook de 10 jaar veiling kende de hoogste financieringskosten sinds 2007. De 10 jaar rente zelf klom maandag naar 4,72%, tegen 4,68% vrijdag, en staat inmiddels ruim boven de 3,97% van voor het uitbreken van de oorlog met Iran.

De stijging wordt gevoed door zorgen over de snel oplopende Amerikaanse staatsschuld, een golf aan langlopende obligatie uitgiftes, aanhoudende inflatie boven de doelstelling van de Fed en de forse toename van bedrijfsobligaties om de AI investeringen te financieren. De Brent olie liep intussen verder op tot bijna $92 per vat dinsdagochtend, na een stijging van ruim 1% ten opzichte van maandag.

Klik op de grafiek om deze op volledig formaat te bekijken.

Micron Technology steeg 4,2% tot boven de $1.000 gesteund door het optimisme rond SanDisk, dat na de eigen beleggersdag nog eens met 9% opliep. Ook Western Digital (+5,3%), Applied Materials (+5,5%), Teradyne (+5,8%) en Marvell (+5,5%) profiteerden mee van de aanhoudende honger naar geheugenchips voor datacenters.

Bij Apple ging de aandacht vooral uit naar een analist van Rothschild & Co, die stelt dat het aandeel tot 30% kan stijgen als het bedrijf een AI samenwerking met Nvidia sluit. Apple werkt nu vooral samen met Google op AI gebied, maar de analist ziet in de rekenkracht en de modellen van Nvidia een snellere weg naar overtuigende AI functies in de iPhone, de Mac en de iPad.

Nike was dan weer de grote uitschieter aan de andere kant en zakte 4% naar $39, het laagste niveau in jaren, na afwaarderingen van UBS en JPMorgan en aanhoudende zwakte in China. Meta Platforms verloor 3,5% op nieuwe juridische zorgen nadat een 1e rechtszaak van een groep van 29 Amerikaanse staten rond de bescherming van kinderen online verloren ging, met een mogelijke schadeclaim die volgens Meta zelf fors kan oplopen tot in de miljarden. Nabeurs kwam ook Fabrinet met cijfers, de omzet steeg 45% tot $1,32 miljard, maar het aandeel zakte desondanks meer dan 8% nabeurs.

De AEX sloot maandag 0,3% lager op 1.115 punten, een dag nadat de index nog een nieuw intraday record aantikte, ondanks koerswinsten bij chipfondsen als ASMI, Besi en ASML verloor de AEX maandag alsnog. Ook de DAX verloor 0,38% tot 26.339 punten.

Goldman Sachs waarschuwde intussen dat de sterke Amerikaanse consumentenbestedingen van dit voorjaar vooral werden gedreven door hogere belastingteruggaven, en verwacht dat de groei in de 2e jaarhelft terugvalt naar 1% tot 1,5%. Die these wordt deze week meteen getest: Home Depot opent vandaag het cijferseizoen in de detailhandel, Target volgt woensdag en Walmart donderdag. Verder staan de Amerikaanse woningbouwstarts en de industriële productie over juli op de agenda. De futures wijzen voorbeurs op een lagere opening, beleggers wachten vooral af hoe Home Depot de gezondheid van de Amerikaanse consument inschat.

De invalshoek die ik vandaag wil uitlichten is discipline, en dan vooral het vermogen om een stoploss te accepteren zonder er een verhaal bij te verzinnen. Gisteren werd 1 van onze eigen shortposities uitgestopt, en juist op zo'n moment merk je het verschil tussen een systeem volgen en op je gevoel handelen. Wie discipline mist, gaat de stoploss verplaatsen, de positie verdedigen of het verlies wegpraten, en dat is precies hoe kleine verliezen uitgroeien tot grote.

Als coach zie ik dit patroon voortdurend terugkomen bij beginnende en vaak ook bij ervaren beleggers. Een stoploss vooraf instellen is makkelijk, hem ook daadwerkelijk laten uitvoeren zonder te twijfelen is het echte werk. Beschouw elke gestopte positie daarom niet als een nederlaag, maar als het bewijs dat uw systeem doet waarvoor het is bedacht.

Klik op de grafiek om deze op volledig formaat te bekijken.

Steun en weerstand: de AEX sloot maandag op 1.114,80 punten na een test van de bovenkant van het stijgende trendkanaal richting 1.125 tot 1.130 punten. Steun nu rond de 1.105, 1.190, 1.080, 1.070 en 1.055 punten.

Gemiddelden: de koers noteert boven het EMA-20 (blauwe stippellijn) op 1.106, het SMA-50 (groene lijn) op 1.088 en het SMA-200 (paarse lijn) op 1.014, een bullish beeld op alle 3 de termijnen.

Indicatoren: de RSI staat op 61, nog niet overbought. De MACD ligt net boven de signaallijn met een licht positief histogram.

Patroon: de AEX klimt al maanden in een net stijgend kanaal en test nu opnieuw de bovenkant ervan.

Conclusie: technisch blijft de AEX sterk zolang het EMA-20 als steun standhoudt.

Klik op de grafiek om deze op volledig formaat te bekijken.

Steun en weerstand: de Dow Jones sloot maandag op 53.460 punten en test het niveau rond 53.250 als steun, vlak bij het EMA-20. Verdere steun ligt bij 52.400, 52.000 en 50.300 punten. Weerstand zien we bij de recordstand van eerder deze maand.

Gemiddelden: de koers noteert nog net boven het EMA-20 (blauwe stippellijn) op 53.265, met het SMA-50 (groene lijn) op 52.385 en het SMA-200 (paarse lijn) op 49.450 duidelijk lager.

Indicatoren: de RSI daalt naar 55, nog altijd neutraal. De MACD is net onder de signaallijn gedraaid met een licht negatief histogram, een vroeg teken van een afzwakkend momentum.

Conclusie: de Dow oogt kortetermijn kwetsbaarder dan de S&P 500, met het EMA-20 als sleutelniveau. Blijft de steun rond 53.250 overeind dan zou de Dow Jones nog een keer kunnen heropleven richting de top. Zo niet, dan verwacht ik een grotere correctie.

Klik op de grafiek om deze op volledig formaat te bekijken.

Steun en weerstand: de S&P 500 sloot maandag op 7.745 punten, in recordterrein na de uitbraak boven 7.600 punten, dat nu als steun geldt. Verdere steun ligt bij 7.450, 7.300, 7.150 en 7.000 punten.

Gemiddelden: de index noteert ruim boven het EMA-20 (blauwe stippellijn) op 7.648, het SMA-50 (groene lijn) op 7.515 en het SMA-200 (paarse lijn) op 7.080.

Indicatoren: de RSI staat op 62, richting de bovenkant van de neutrale zone maar nog niet overbought. De MACD ligt duidelijk boven de signaallijn met een oplopend histogram.

Patroon: na de uitbraak boven 7.600 klimt de S&P 500 in een nette opgaande lijn, met slechts een kleine terugval maandag.

Conclusie: technisch is het beeld het sterkst van de 3 indices, met de koers ruim boven alle 3 de gemiddelden.

US Markets Redactie | www.usmarkets.nl